اصول نيروي پيشرانه (Thrust) و مومنتوم (Momentum)

اکنون مايلم که اصول نيروي پيشرانه (Thrust) و مومنتوم (Momentum) را توضيح بدهم.

در بيضي هاي مربوط به هر يک از اين چرخش ها و در نوسان هاي دايره اي که داراي يک مؤلفه قائم (Vertical Componet) باشند.هميشه يک نقطه حداکثر سرعت- لحظه حد اکثر نيروي پيشرانه- وجود دارد. به صورت طبيعي، اين لحظه ي حداکثر نيروي پيشرانه در حوالي پايين ترين نقطه رخ مي دهد، اما مي توان آن را به صورت تصنعي در هر نقطه از مسير به کار برد.

در هر حرکتي که هنگام نواختن ويولن به شکل تکرار ي انجام مي شود بايد از اين لحظه حداکثر پيشرانه آگاه باشيم-در صورتي که آن را به صورت تصنعي به کار بريم مي توانيم لحظه ي حداکثر سرعت را از نظر زماني به جلو اندازيم.پس از آن، باقيمانده ي حرکت با استفاده از مومنتوم به دست آمده در وارهيدگي منفعل (Passive Rlaxation) ادامه مي يابد.

در تمرين بعدي دست ها صاف هستند. دست ها را در حالي که به شکل دايره اي کامل به مرکز شانه هايتان مي چرخانيد، از جلويتان بگذرانيد تا يکديگر را در مقابلتان قطع کنند و به تناوب هر يک در بالاي ديگري قرار بگيرد. اين عمل بايد چندين مرتبه انجام شود، نخست با يک تکان (Impuls) رو به خارج در بازوها، سپس با يک تکان رو به داخل. سعي کينيد آگاهي خود را زا اصول نيروي پيشرانه و مومنتوم افزايش دهيد. تمرين را در هر دو جهت انجام دهيد.(تصوير 16)

بار ديگر حرکت فوق الذکر را انجام دهيد، ولي اين مرتبه تکان ها يکي پس از ديگري، و نه همزمان، وارد مي ايند. ضربان ريتميک در مفاصل آرنج، مچ وانگشتان را ناديده نگيريد؛ انگشتان در لحظه اي به وضعيت حداکثر گستردگي وکشيدگي مي رسند که دست ها در بلند ترين وضعيت خود قرار دارند.(تصوير 17)

هر دو دست را همزمان در يک جهت به صورت دايره اي به گردش درآوريد، ابتدا در جهت عقربه هاي ساعت و سپس در خلاف جهت عقربه هاي ساعت(تصوير 18).

همانطور که مشاهده کرده ايد اين حرکت را مي توان در دو جهت موازي و در دو جهت مخالف هماهنگ کرد، بنابراين به طور کلي چهار امکان در اين مورد وجود دارد.

سرانجام، دست ها را در مقابلتان بچرخانيد، که هر يک شکل يک 8 بر پهلو خوابيده بسازند، بگذاريد دستهايتان خم شوند ومفاصل آزادانه تر حرکت کنند. اين عمل حرکت هاي آرشه چپ را در شکل 8 مي آميزد. در آرشه راست، انگشتان و شست ها بايد باز و گسترده باشند. در دورترين نقطه آرشه راست و آرشه چپ بايد حرکت را در استخوان هاي کتف حس کنيد.

پاها فراموش نشوند. روي يک پا بايستيد، دستها را افقي نگه داريد، و پاي ديگر را مانند يک آونگ با حداکثر نيرو و وسعت به نوسان در آوريد، و اين حرکت را با نوسان بدن و دست ها هماهنگ کنيد. اگر پاي راست را برداشته ايد، بدن و دست ها در جهت عقربه هاي ساعت، و اگر پاي چپ را برداشته ايد، د رخلاف جهت عقربه هاي ساعت نوسان مي کنند.

به عنوان آخرين تمرين نوساني، حرکتي را انجام مي دهيم که به ويولن نواختن واقعي بسيار نزديک است. ساعد چپ را مانند تصوير 20 رو به بالا نگه داريد؛ انگشتان و مچ بايد آزاد باشند و آرنج بتواند نوسان کند.کف دست راست مانند هنگام آرشه کشي رو به پائين، و انگشتان ومچ دست دست راست کاملا نرم وآزاد باشند. در حالي که دست راست مختصري از آرنج خم شده، حرکت نوصاني خود را آغاز کنيد و هر دو دست، از جمله مچ وانگشتان، را به حرکت درآوريد. براي آنکه نواختن وويولن با دقت بيشتري شبيه سازي شود و به حس واقعي نواختن نزديک تر باشد، راهنمايي هاي ذيل را، با توجه به تصوير 21، مد نظر قرار دهيد :

(a)     وقتي دست راست به بيرون کشيده مي شود، انگشتان گسترده مي شوند.

(b)     وقتي دست راست خم مي شود، انگشتان خم و به صورت يک حرکت پيوسته جمع مي شوند.

(c)     وقتي دست چپ از بدن دور مي شود (در وضعيت ويولن نواختن) انگشتان جمع مي شوند.

(d)     وقتي دست چپ به طرف بدن مي آيد، انگشتان گسترده مي شوند.

در نوسان هماهنگ دو دست، a وc مي توانند همزمان باشند، و بنابراين b وd نيزهمزمان مي شوند. همچنين مي توان aو d را همزمان کرد و در اين حالتbو cرا نيز بايد همزمان آورد.