تمرين هاي نوساني بنيادي براي نواختن ويولن

از همان ابتدا بايد احساس کنيد که تمام بدن براي مشارکت در نواختن ويولن آماده است، خواه در آغاز کردن به حرکت باشد، خواه واکنشي همساز با آن حرکت، حتي در ظريف ترين حرکات ناديدني که در ارتعاش ويولن و آرشه پژواک مي يابند. مجموعه تمرين هاي بعدي شما را قادر خواهد ساخت تا به احساس نواختن نزديک تر شويد، اگر چه کاربرد کامل آنها در ويولن فقط در مراحل بعدي، يعني درس هاي 4 و5 و 6 خواهيد ديد.

عادت به آمادگي بايد در تمام بدن جاي بگيرد و همواره وجود داشته باشد، بديهي است هنگامي که مي نوازيد حرکات وسيعي نظير اين تمرين ها از شما سر نمي زند، اما گاهي اوقات در استروک هاي(Stroke) خاصي نوسان وسيعي در بدن لازم است.

تاکنون، پاهايتان کنار هم قرار داده مي شدند اما هنگام نواختن بايد به قدر کافي از هم دور باشند تا پايه اي ثابت و در عين حال قابل انعطاف براي توازن فراهم آورند، در عين حال بايد آنقدر به يکديگر نزديک باشند که بتوانيد وزنتان را به سادگي از يکي به ديگري منتقل سازيد. ازينرو بايد تقريبا 12 اينچ (حدود 30 سانت) از يکديگر فاصله و مختصري به خارج انحراف داشته باشند- فاصله دقيق به ساختمان بدني و طول پاي فرد بستگي دارد.

اکنون روي اين پايه ي گسترده تر  در حالي که وزن بدن روي هر دو پا تکيه کرده است، انتقال وزن از يک پا به پاي ديگر را تمرين کنيد. پس از آن بدنتان را نخست در يک جهت و سپس در جهت ديگر در يک صفحه افقي بچرخانيد-بازوها آويخته اند و با هر گردش به هوا بلند مي شوند- هنگامي که در يک پا حرکت به نقطه ي حداکثر رسيد، حرکت در جهت عکس آغاز مي شود. مومنتومي که به اين ترتيب به دست مي آيد شما را به جهت عکس مي راند.

اکنون به دواير هماهنگ بازوها مي رسيم که من اميد وارمشما را به خوب نواختن ويولن راهبر شود. تمرين اين حرکا ت را در ساده ترين و طبيعي ترين وضعيت، آغاز مي کنيم، يعني آويخته و رها بودن.

اجازه دهيد که بخش فوقاني بدن، از کمر به سمت پايين آويزان گردد، به نحوي که نک انگشتان بر کف زمين سائيده شوند، پاها صاف و سر به پايين آويخته باشد. با انتقال مختصري از وزن از يک پا به پاي ديگر نوساني آرام را ردر بدن آغاز کنيد، دستها را به صورتي حرکت دهيد که نک انگشتان دوايري روي زمين رسم کنند. (توجه کنيد که دواير در جهت مخالف يکديگر هستند و به طور متناوب رسم يم شوند.)

حرکت نوساين را در کل بدن حفظ کنيد و تدريجا برخيزيد تا به وضعيت ايستاده برسيد، بازوها حالت نواختن ويولن به خود بگيرند. مچ ها و انگشتان بايد به قدر کافي نرم باشند تا در حرکت موجي اعضاء فوقاني بدن مشارکت کنند. گردن نيز بايد وارهيده باشد، تا به سر اجازه بدهد همراه با نوسان بدن بچرخد.

تمرين بعدي براي شانه ها و عضلات پشت است و با تمرين قبلي مرتبط نيست. بازوها را به دو طرف بکشيد، موازي با زمين، وشانه ها پايين بمانند.اجازه دهيد ساعد ها از آرنج آويخته شوند. براي آنکه ساعد ها کاملا عمود بر بازوها باشند، شانه ها بايد جلو بروند. اين زاويه قائمه ميان ساعد و بازو را حفظ کنيد و ساعد ها را از حات قائم بر زمين رو بهپايين، تا حالت قائم بر زمين رو به بالا نوسان دهيد. اين حرکت را چندين مرتبه تکرار کنيد.

بازوي چپ را در وضعيت نواختن ويولن قرار دهيد، ساعد تقريبا در زاويه 45 درجه با بدن و مچ رها باشد. با نوسان دادن به آرنج از يک سمت به سمت ديگر و ساعد را به عقب و جلو حرکت دادن، با دست چپ در صفحه افقي حرکتي دايره اي به وجود آوريد. بازوي راست را در همان وضعيت قرار دهيد و همزمان با هر دو دست دوايري رسم کنيد، نخست در جهت عقربه هاي ساعت و سپس در خلاف آن. بازوي راست را در وضعيت نواختن حرکت دهيد، کف دست رو به پايين، و با هر دو دست حرکاتي دايره اي در خلاف جهت يکديگر بسازيد.در اين حالت، دست راست بيضي هايي در خلاف جهت عقربه هاي ساعت در يک صفحه تقريبا افقي، و دست چپ دوايري در جهت عقربه هاي ساعت رسم مي کند، ساعد حول آرنج مي چرخد و نوسان مي کند.

روي پنجه هايتان بايستيد، دستها را رد بالاي سر بکشيد، کف دستها را به بيرون، هر دو دست را به جلو و عقب بچرخانيد. در هر چرخش دست به طرف پشت، زانو ها را صاف کنيد و همزمان گودي پشت را خالي کنيد، و استخوان ها ي کتف و سر را به عقب ببريد.

سعي کنيد که سرعت هاي متفاوت نوسان طبيعي بازوها بدون اعمال نيرو را برحسب کمتر يا بيشتر شدن فاصله دست از شانه،حس کنيد.توجه داشته باشيد که هر يک زا نواسانات اگر در وارهيدگي کاکل ايجاد شده باشد، سرعت طبيعي مختص به خود را دارد. تاهنگامي که از اين نکته آگاه نشويد، در بازو و شانه تنش رسوب خواهد کرد(Residual Tesnsion)، يا اينکه بازو و شانه را به صورت عمدي حرکت خواهيد داد.